Wezyrat Schorategi

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down

Wezyrat Schorategi

Pisanie by Vann on Pon Lip 04, 2016 10:31 am



Nazwa nacji:

Wezyrat Schorategi

Rasa/rasy:



Ludzie - Keneanie

Mieszkańcy Wezyratu Schorategi żyją w większości na Pustkowiu Keneańskim, brutalnej pustyni której siłą wyrywać musieli miejsce pod swoje obozowiska, osady i miasta. Charakteryzują się wiecznie brązową skórą nabytą poprzez dziedzictwo genetyczne i długie dnie spędzone w pełnym słońcu. Nieprzyjazne warunki życia do których musieli się przystosować sprawiły, że ich ciała nie są nalane tak, jak mieszkańców zachodu - większość Kenean to ludzie silni i żylaści z bardzo wąskimi wargami, niedużym nosem i o wzroście nieprzekraczającym sześciu stóp. Większość jest czarnowłosa, ale zdarzają się też nieliczne odstępstwa w postaci dzieci urodzonych z włosami koloru ciemnego blondu - które najczęściej czernieją z wiekiem lub płowieją. Kolor oczu Keneanie miewają zazwyczaj piwny lub zielony.

Ustrój:

Schorategą i okolicznymi ziemiami włada Wielki Wezyr. W przeciwieństwie do państw zachodu jednak, nie jest w pierwszej kolejności dowódcą armii lub panem feudalnym, a naczelnym administratorem, prawodawcą, architektem i duchowym przewodnikiem ludu. Wszystkie ziemie Pustkowia Keneańskiego scentralizowane są pod jego czujnym wzrokiem i sprawnie działającym aparatem administracji państwowej składającej się z urzędników terenowych, kadich, którzy najczęściej są również gońcami w służbie Wielkiego Wezyra, przekazując mu i jego radzie raporty z lokalnego szczebla zarządzania. Smutne wydarzenia odległej przeszłości sprawiły, że w Schoratedze i ziemiach okolicznych nie ma ani tradycyjnej szlachty, ani arystokracji - powstała dziura prawna została zapełniona poprzez rozszerzenie praw do osadnictwa i handlu na całą populację, sprawiając, że przeciętny Keneańczyk w momencie zaistnienia takiej potrzeby może zmienić bez żadnych konsekwencji miejsce swojego zamieszkania i źródło dochodu.

Urząd Wielkiego Wezyra jest dziedziczny w obrębie familii arp Scharatagos, lokalnych rządców wyrosłych na miano wezyrów po obaleniu króla Areyusa II. Władca za życia wybiera swojego następcę z grona najbliższej rodziny - dzieci, braci, bratanków lub wnuków - a jeśli tego zaniecha, tytuł tradycyjnie dziedziczy jego najstarszy syn. W następnej kolejności kolejni synowie, potem bracia i tak dalej.

Model ekonomiczny:

Bazowa ekonomia Wezyratu jest generalnie wolna od interwencji aparatu centralnego - z kilkoma małymi wyjątkami, przede wszystkim wyceny dóbr największej potrzeby, bez których populacja nie mogłaby się obejść. Mieszkańcy Schorategi i okolic cieszą się pełnym prawem do zmiany zawodu i sposobu utrzymania się, a jedynym oficjalnym podatkiem nakładanym na nich regularnie jest pogłówne w wysokości dziesiątej części miesięcznego zarobku, od którego jednakże zwolnieni są starcy i młodzi do dwudziestej wiosny swojego życia. Obowiązują jednak podatki tradycyjne na najważniejsze święta państwowe, które nie są rygorystycznie wymuszane. Głównym, poza zbieraniem pogłównego, źródłem utrzymania państwowości są programy zatwierdzane przez Wielkiego Wezyra - na przykład zagospodarowywania ziemi, rozpoczęcia wydobycia i wznoszenia osad. Wielkie programy są po latach najczęściej odsprzedawane zwykłym obywatelom, a jeśli są kluczowe dla utrzymania państwa - uzależniane swą przynależnością od funkcji Wielkiego Wezyra.

Kultura:

Keneanie swoją kulturę podźwignęli z typowo pustynnego trybu życia. Ceramika jest dla nich bardzo cenna i traktują ją z należytym szacunkiem, wielką cześć oddają darowi wody i roślinności. Jako wyraz najwyższego ukulturalnienia uznaje się posiadanie własnego ogrodu lub kontrybucje ku utrzymaniu ogrodów wspólnych, dających plony jakie mało kto w Schoratedze na co dzień widuje - przede wszystkim świeże owoce i warzywa, w które dieta Keneańczyków jest uboga. Kultura w mniejszym stopniu przesiąknięta jest tradycjami religijnymi i podaniami ludowymi, najczęściej przejawiającymi się w pobożnych freskach na ścianach świątyń i epikami upamiętniającymi czyny wielkich bohaterów Pustkowia - Ierasha i Haola. Istotną rolę w porządku społecznym pełni też tradycja wojskowa, którą wypełniony jest każdy najmniejszy fragment życia mieszkańca pustyni - choć na pierwszy rzut oka wydaje się to być niezauważalne. W każdym osiedlu 'na wszelki wypadek' utrzymuje się lokalny garnizon, nawet jeśli ma to tylko być kilku wyuczonych w walce włócznią lub sejmitarem mężczyzn, miasta otacza się wysokimi murami, które pozornie mają chronić mieszkańców od samumów i nadmiernej suchoty, ale pełnią bardzo ważną funkcję defensywną; a na koniec, każdy mężczyzna który chce znaleźć sobie żonę musi udowodnić, że będzie w stanie ją ochronić przed zagrożeniem jakie stanowić mogą dla niej najróżniejsze okoliczności, również napaść. Chłopcy uczeni są przez ojców walki bronią długą i sejmitarami, w samym Scharatagos funkcjonuje sprawnie działająca akademia wojskowa, a utrzymanie armii jest jednym z głównych wydatków budżetu. Jej instytucja jest zresztą bardzo ściśle kontrolowana przez urzędników cywilnych z Wielkim Wezyrem na czele od niefortunnych wydarzeń ostatnich dekad.

W społeczeństwie widnieje wyraźny podział ról między mężczyzn a kobiety. Pierwsi są najważniejszymi żywicielami rodziny i niosą na barkach największy obowiązek względem swojej rodziny i ojczyzny, kobietom za to przypisuje się rolę matek narodu i istot obdarzonych mniejszą siłą, ale większą wrażliwością. Zajmują się głównie utrzymaniem rodziny, wykonywaniem prostszych prac domowych lub polowych i handlem.

Podział społeczeństwa:

Jako taki, podział kastowy społeczeństwa Kenean nie istnieje. Tradycyjnie dzielą się jednak na wykonawców zawodów mniej lub bardziej prestiżowych, gdzie na samym szczycie znajdują się pracownicy administracji centralnej, kapłani i wojskowi, najniżej zaś - w dość oczywisty sposób - sprzątacze latryn i wykonawcy prac uwłaczających. Drabina ta jest bardzo modalna i nawet syn łowczego norek pustynnych może, jeśli wykaże odpowiednie umiejętności, osiągnąć status społeczny o wiele przekraczający ten jego ojca. Liczą się przede wszystkim umiejętności, a nie urodzenie.

Cechy społeczeństwa:

Agresywne - Ekspansja - Wojna

Wierzenia:

Kenean obowiązuje kult bogów Amesa, Terosa i bogini Ildy, po kolei - boga kamienia, roślinności i płodności. Ten potrójny panteon jest czczony przez kult mistyków starających się utworzyć z niego bardziej styl życia dla mieszkańców Schorategi niźli brzemię, a kasta kapłańska - niezbyt w Schoratedze rozpowszechniona - głosi tezy o istnieniu narzuconej przez bogów równowagi w naturze i aprobuje działania człowieka mające na celu przekształcenie jej na swój obraz. Kult dość agresywnie przekonuje, że Keneanie, jako naród ludzki i stworzony w największym trudzie, zasłużyli sobie na władanie większą domeną niźli tylko jałowe pustkowie.

Historia:

Niewiele wiadomo o najstarszej historii mieszkańców pustyni. Najpierw jednak tworzyli oni społeczności plemienne, następnie połączone osobą wspólnego władcy konfederacje, aż w końcu scentralizowane państwo zarządzane przez suwerennego monarchę. Ten okres skończył się dopiero trzy dekady temu, a linia królów Keneańskich ciągnie się przez trzy stulecia wstecz.

Przeszło czterdzieści lat temu ziemie Schorategi były jeszcze władane przez króla Areyusa II zwanego Tyranem z dynastii Solebidów. Znanym zwyczajem było wykorzystywanie ludności cywilnej jako taniej siły roboczej i racjonowanie wody celem podporządkowania sobie całego społeczeństwa. Na skutek przewrotu ludowego który wybuchł po szczególnie brutalnym stłumieniu rewolty byłych wojskowych, którzy - ranni lub niezdolni do pełnienia dalszej służby na skutek okrutnej polityki Areyusa II - miast wykonać rozkaz oddalenia się od stolicy, skrzyknęli lud i pod wodzą terroryzowanej administracji ruszyli na pałac królewski. Szczególną sławą oznaczył się tutaj stary wezyr Yusuf, pozbawiony arystokratycznego tytułu, który miał sam jeden pokonać Tyrana w walce na sejmitary, gdy pozostali pacyfikowali sprzymierzoną z nim armię. Smutny epizod po rewolcie nazwano końcem wodokrwistych, a była to najzwyczajniej rzeź na wszystkich przedstawicielach klasy szlacheckiej jaka tylko jeszcze w Schoratedze się utrzymała. Od tamtego czasu jedyny przywilej 'wyższego urodzenia' przysługuje jedynie samemu władcy, którym po serii wewnętrznych reform został Yusuf, na cześć rewolty wyniesiony jako "ze Schorategi" (arp Scharatagos). Po jego niedawnej śmierci, od kilku lat państwem włada jego syn - Wielki Wezyr Yobelis arp Scharatagos.

Władca:



Wielki Wezyr Yobelis arp Scharatagos

Następca 'Starego Wezyra', Yusufa arp Scharatagosa. Sprawiony administrator i dobry architekt, wraz z ojcem po wyniszczającej wojnie domowej podźwignął ekonomię Schorategi praktycznie z ruin aż do obecnego poziomu. Uwielbiany przez mieszkańców stolicy, nazywany mistrzem ripost. Ponoć doskonale rozwiązuje napięcie pomiędzy skłóconymi stronami. Całkiem niezły wojownik, ale nie poświęca się walce na co dzień, niedowiarkom potrafi jednak udowodnić, że w żyłach ma krew swojego ojca.

+ Architekt (2p)
+ Idol Tłumów (2p)
+ Mistrz Oręża (1p)


Ważne osobistości:

kadi Kanaar Schora - kanclerz dworu Wielkiego Wezyra, dawny przyjaciel jego ojca i człowiek doświadczony trudami życia na froncie,
kadi Akmar Beiti - skarbnik schorateski,
wezyr Kayul arp Scharatagos - następca urzędu Wielkiego Wezyra i najstarszy syn Yobelisa arp Scharatagos, poświęcił się służbie wojskowej.

Heros:



Ardouf arp Scharatagos

Kolejny z przedstawicieli rodu arp Scharatagosów, który poświęcił się karierze wojskowej. Wuj Yobelisa jest uznanym dowódcą wojskowym, mistrzem taktyk eksperymentalnych i zaskoczenia - jego priorytetem w walce jest szybkość ataku i nie danie wrogowi czasu do namysłu. Najczęściej prowadzi drużyny infiltrujące lub lekką piechotę mającą skupić się na wyeliminowaniu wojsk wroga poprzez wykorzystanie maskujących zdolności otoczenia.

Militaria:

Wszystkie taktyki wojskowe Kenean skupiają się na wykorzystaniu lekkiej piechoty i lekkiej kawalerii z użyciem wielbłądów bojowych. Piechota najczęściej uzbrojona jest we włócznie, sejmitary i sztylety, korzysta aż do ostatniej chwili z elementu zaskoczenia i maskowania pustyni lub innych warunków klimatycznych. Liczy się prędkość, mobilność i unikanie ataków wroga ponad brutalną potęgę - ważnym elementem w taktyce mieszkańców pustyni są też strzelcy, najczęściej ukryci poza zasięgiem wroga i oddający regularne salwy sprawiające, że ciężko jest na pierwszy rzut oka ocenić ich położenie.

Magia:

Niestety, krew Kenean pozbawiona jest smykałki magicznej. Nie potrafią opanowć nawet najprostszego zaklęcia, a najbardziej uzdolnieni mają szczęście, jeśli uda im się rozpalić ognisko. To przekłada się jednak na nieco większą niż zazwyczaj odporność na działania magiczne.

Klimat:

Skrajnie suchy, pustynny. Żywność bierze się z nielicznych plantacji miejskich, połowów przy terenach morskich i polowań.

Typ państwa:

Państwo niepodległe. Schoratega nigdy nie była od kogokolwiek uzależniona.

avatar
Vann

Liczba postów : 146
Join date : 01/02/2014

Zobacz profil autora

Powrót do góry Go down

Re: Wezyrat Schorategi

Pisanie by MG Umrzyk on Pon Lip 04, 2016 10:41 am

Akcept.

Modyfikator:

Krew Schorategi - ludności Wezyratu nie zadowoli jedynie jałowe pustkowie, na którym przyszło im żyć. Patrząc na zmagania dwóch mocarstw na kontynencie kręcą głowami z niezadowoleniem; marzy im się własne imperium, rozciągające się od morza do morza. Wszelkie działania kolonizacyjne i akcje osadnicze poszerzające terytoria Wezyratu są łatwiejsze.

Heros:

Ardouf arp Scharatagos - wuj Wielkiego Wezyra jest jednym z najbardziej doświadczonych dowódców armii lądowej. Takie działania militarne pod jego dowództwem mają większą szansę na powodzenie oraz zmniejszają prawdopodobieństwo większych strat w armii.
avatar
MG Umrzyk
Admin

Liczba postów : 609
Join date : 05/05/2013

Zobacz profil autora http://tivar.forumpolish.com

Powrót do góry Go down

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry


 
Permissions in this forum:
Nie możesz odpowiadać w tematach